صادقانه بگویم، بسیاری از والدین تصورات نادرستی در مورد آموزش در دوران کودکی دارند. آنها اغلب احساس می کنند که باید فرزندان خود را در کلاس های گران قیمت آموزش اولیه ثبت نام کنند، یک سری وسایل کمک آموزشی پیچیده بخرند و حتی آنها را مجبور کنند که خواندن و ریاضی را در سنین بسیار پایین بیاموزند تا از عقب افتادن آنها جلوگیری کنند. اما هر کسی که کودکی را بزرگ کرده است، میداند که آموزش در دوران کودکی سرعت یا دشواری نیست، بلکه در مورد انباشت روزانه و پراکنده دانش و یک محیط یادگیری آرام است.
برای کودکان 3 تا 6 ساله، بهترین راه برای شروع یادگیری هرگز از طریق نشستن و مطالعه در یک محیط خسته کننده نیست، بلکه جذب بی سر و صدا دانش از طریق بازی است. فلش کارت های دوران کودکی احتمالاً مقرون به صرفه ترین-و طبیعی ترین ابزار برای یادگیری اولیه هستند. آنها فضای زیادی را اشغال نمی کنند، استفاده از آنها آسان است و به زمان اختصاصی زیادی نیاز ندارند. آنها را می توان در هر زمان و هر مکان برای یادگیری مبتنی بر بازی استفاده کرد.
بسیاری از مردم فکر می کنند که فلش کارت ها فقط برای دیدن تصاویر و تشخیص اشیا هستند و محتوای تکنولوژیکی ندارند. واقعا اینطور نیست. فلش کارتهای-کودکی با کیفیت بالا مطابق با رشد شناختی کودکان طراحی میشوند و به تدریج از درک بصری و تشخیص اشیا به انباشت زبان و ریاضیات ساده پیش میروند، بدون اینکه فشار بیرویه بر کودک وارد شود.
هنگامی که کودکان خردسال برای اولین بار با این فلش کارت ها روبرو می شوند، هدف اصلی ایجاد تمایز بینایی و تمرکز آنها است. پسزمینههای تمیز و سفید و تصاویر واقعی، محیطی بینظم و از نظر بصری دلپذیر، عاری از حواسپرتی ایجاد میکنند و به کودکان اجازه میدهند تا دقیقاً روی سوژه تمرکز کنند. فرقی نمی کند میوه ها و سبزیجات معمولی، حیوانات کوچک، وسایل نقلیه یا وسایل روزمره باشند، همه اینها اشیایی آشنا هستند که کودکان روزانه با آنها مواجه می شوند و باعث می شود کمتر ناآشنا شوند و راحت تر پذیرفته شوند.
همانطور که کودکان کمی بزرگتر می شوند، فلش کارت ها حتی مفیدتر می شوند. می توان از آنها برای یادگیری حروف چینی، پینیین و کلمات ساده انگلیسی و همچنین تمرین تشخیص شماره، شکل و رنگ استفاده کرد. من همیشه وقتی فرزندم را بیرون میآورم، در صف میمانم یا مسافرت میکنم، چند فلش کارت در کیفم نگه میدارم. در آن لحظات آرام، بهجای تکیه بر کارتونهای تلفنم برای سرگرم کردن آنها، میتوانم از چند فلش کارت برای تعامل استفاده کنم و زمان را بگذرانم و به طرز ماهرانهای واژگان و دانش بسازم - موقعیت برد{3}}.
در مقایسه با آموزش صلب کتاب، فلش کارت ها بسیار تعاملی تر هستند. میتوانیم بازیهای تطبیق، یافتن شباهتها و طبقهبندی بازی کنیم، یا ویژگیهای کارتها را توصیف کنیم، اشیاء را حدس بزنیم، و حتی بهطور تصادفی چند تصویر را انتخاب کنیم تا کودک سعی کند چند داستان ساده بسازد. از طریق بازی، کودکان به تدریج مهارت های مشاهده، تفکر منطقی و توانایی های بیان زبان خود را توسعه می دهند.
من همیشه هنگام انتخاب فلش کارت به جزئیات توجه می کنم، زیرا آنها چیزی هستند که کودکان از نزدیک استفاده می کنند. مقواهای ضخیم و گوشه های گرد برای جلوگیری از خراش روی دست های کوچک ظریف ضروری هستند. ورقه ورقه ضد آب و مواد مقاوم در برابر پارگی-همچنین با طبیعت بازیگوش کودکان، مقاوم در برابر مچاله شدن مکرر و تماس گاه به گاه با آب مناسب است. جوهر سویا بوی تند ندارد و جویدن گهگاهی برای نوزادان جوان بی خطرتر است.
در واقع، نیازی به مضطرب بودن یا پیروی از روندهای آموزش در دوران کودکی نیست. این نیازی به تمرین فشرده یا یادگیری مفاهیم پیچیده از قبل ندارد. آموزش اولیه واقعاً مؤثر در مورد انباشت کوچک و روزانه است، ایجاد یک فضای آرام که در آن کودکان در مورد جهان کنجکاو هستند و در برابر یادگیری مقاومت نمی کنند.
مجموعه کوچکی از فلش کارت های دوران کودکی فراتر از دانش ساده تصویری و متنی است. همچنین بیانگر همراهی ملایم والدین است. راهنمایی ملایم و تعامل صبورانه به کودکان اجازه می دهد تا در مورد جهان بیاموزند و مهارت های خود را از طریق بازی ایجاد کنند. با گذشت زمان، این یک پایه محکم برای سال های تحصیلی آینده آنها می سازد.
